Ο Μύλος που αλέθει κάθε νόημα

Όταν μοιάζεις με σκλάβο που θα έπρεπε να είναι ευτυχισμένος που δεν τον σκοτώνει ο αφέντης του και μια οθόνη είναι μόνο η ζωή σου Τότε όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι την δήθεν ελευθερία τους την πλήρωσαν ακριβά

και η ασφάλεια που έταξαν ήταν σε κλουβί φυλακής και ότι οι υποσχέσεις αφθονίας ήταν οι αλυσίδες τους…

Όταν τα παιδιά και η αθωότητά τους γίνονται έρμαιο της σαπίλας που ρίχνει τα θεμέλια του καθωσπρεπισμού μάλλον όλο και περισσότεροι ίσως να οργίζονται και η οργή αυτή να μην κοιμάται άλλο ο ύπνος μας γέμισε εφιάλτες και η Νέμεσις να μας επισκέπτεται ακάλεστη...

Όταν οι γυναίκες σταυρώνονται καθημερινά στα θέλω και τις απαιτήσεις ενός εγωιστικού συστήματος που τις θέλει δούλες και κυρές, ερωμένες και υπάκουες Ίσως όλο και περισσότεροι να θλίβονται από τις Κόρες που χάθηκαν από τα λουλούδια που έσβησαν από τη Χαρά που βούλιαξε στα άψυχα τα μάτια…

Όταν η μοναξιά έχει γεμίσει με ιστούς απελπισίας την καρδιά σου και γυρνώντας μέσα σου βρίσκεις μόνο άδειες καρέκλες και κάθε αγκαλιά έχει γυρίσει την πλάτη Σίγουρα όλο και περισσότεροι βλέπουν ότι η ζωή με αυτόν τον τρόπο γίνεται ένας μύλος που αλέθει κάθε νόημα αλλά δεν βγάζει αλεύρι, ούτε λάδι μόνο ντροπή, και την αβάσταχτη ανοησία ενός κόσμου που αυτοκαταστρέφεται...

Όταν ο κόσμος αναποδογυρίζει, κι ο αυτοκράτορας βγαίνει στις ειδήσεις γυμνός καθρεπτίζοντάς μας ξεδιάντροπα την σκιά μας κι όλο και περισσότεροι δεν μπορούν να συνεχίσουν να προσποιούνται ότι είναι βασιλικά ντυμένος με τα καλύτερα μετάξια και τα πιο φανταχτερά χρώματα ότι είναι ο μεγάλος σωτήρας που περίμεναν ενώ η δυσωδία του Εγώ καταστρέφει κόσμους...

Όταν το μίσος και ο θυμός υπηρετούν τις δομές της άγνοιας, του ενός πάνω από τα πάντα τότε όλο και περισσότεροι δεν μπορούν να συνεχίσουν να προσποιούνται ότι είναι δίκαιο και αγαθό το σύστημα ότι η βόλεψή μας έφερε εξέλιξη και πρέπει πάση θυσία να το σώσουμε… Όταν το ψέμα και η υποκρισία και το θράσος και το πληγωμένο εγώ θεριεύει με την κόντρα και τον ανταγωνισμό ίσως όλο και περισσότεροι ίσως και να ξυπνούν από τον εφιάλτη που πολλοί ονειρεύονται και δημιουργούν

και καθώς ο πόνος είναι εντός και όχι πια σε μια οθόνη τότε να γυρνούν μέσα τους και να πουν "φτάνει όχι άλλο πόνο..."

Όταν εγώ με μένα και εσύ κι εγώ

Και εκείνοι οι άλλοι, γίνουμε ένα

Και δούμε σε όλα τα πλάσματα της Γης εμάς

Σίγουρα όλο και περισσότεροι θα ακολουθήσουνκαι θα πουν ΝΑ μιαν αλήθεια που αξίζει να πιστέψω!

Και ΝΑ μια πυξίδα που δείχνει όντως το Βορρά!

Και  ΝΑ τι έβγαλε ο μύλος όταν άλεθε κάθε νόημα που νόμιζα αλήθεια... Αριάδνη 2026