Φως και Σκοτάδι

Φως και Σκοτάδι


Ατελείωτο μελάνι -αλλά και αίμα- έχει χυθεί για αυτήν την ατέρμονη διαμάχη. Ο πρωταρχικός δυισμός, ο πρώτος κανόνας του παιχνιδιού, στην ενσάρκωσή μας σε αυτήν την πραγματικότητα που όλοι ζούμε. Ιερατεία, φιλόσοφοι και μύστες, γιόγκι και πνευματικοί δάσκαλοι, φωτισμένα και μη όντα, έχουν αναφερθεί στον δυισμό, άλλοτε ως εμπόδιο για την πνευματική αφύπνιση, ακόμα ως ευκαιρία για ανάπτυξη της διάκρισης ή και ως προπατορική κατάρα.


Οι πρώτες παιδικές αναμνήσεις μας χρωματίζονται από εικόνες καλών και φωτεινών ηρώων, και σκοτεινών μαγισσών, από αγγελουδάκια με κατάλευκα φτερά και κατάμαυρα πονηρά καλικαντζάρια. Εφηβικές αγωνίες για το Καλό και το Κακό στον κόσμο, για τις επιταγές της επικρατούσας θρησκείας όσον αφορά το Θεό και το Διάβολο, για την φρικτή στη σύλληψη της Αποκάλυψη, όπου το Καλό θα επικρατήσει με τη θανάσιμη συντριβή του Κακού στο χρόνο που αποκαλείται συντέλεια του κόσμου. Νεανικοί στοχασμοί και αγώνας για την επικράτηση του Φωτός στον κόσμο, την άνιση φαινομενικά πάλη με τις Δυνάμεις του Σκότους, την άρχουσα Ελίτ, τους επικυρίαρχους, new age σκηνικά και ότι άλλο μπορεί η ανθρώπινη φαντασία να προβάλει στην αίθουσα του δικού μας Game of Thrones…


Είναι μακρύ το ταξίδι της πνευματικής ενηλικίωσης και της ωριμότητας, και το διανύουμε σε χιλιάδες ζωές περνώντας από όλα τα επίπεδα αντίληψης, συνείδησης και αυτεπίγνωσης. Και φτάνει κάποια ευλογημένη στιγμή, ζωντανή ζώσα στιγμή, που η ανθρώπινη συνειδητότητα διαπιστώνει πλέον ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα από ό,τι η απλουστευμένη αρχική αντίληψη μπορούσε να διακρίνει μέσα στα παιχνιδίσματα του Φωτός και της Σκιάς. Σιγά σιγά οι Σκιές μοιάζουν πιο φωτεινές και το Φως πολύ σκοτεινό…


Είναι οι λευκοί άγγελοι οι καλοί ή οι κακοί της ιστορίας μας; Υπάρχει τελικά το Σκοτάδι ή όχι; Και αν ναι ποιος το δημιουργεί και γιατί; Γιατί το Φως επιτρέπει στο Σκοτάδι να νικάει και να δημιουργεί βάσανο και πόνο; Είναι οι στιγμές που το ανθρώπινο υποκείμενο στέκεται αποσβολωμένο αμφισβητώντας ό,τι έχει μάθει ή πιστέψει ως καλό ή ως κακό μέχρις εκείνο το σημείο του ψυχονοητικού ταξιδιού του. Και καλείται οδυνηρά να αποφασίσει... Θα διαλέξει μεριά; Θα είναι με τους λευκούς ιππότες; Ή μήπως με τους μαύρους καβαλάρηδες; Μήπως θα πει OXI και στους δύο; Ή ακόμα καλύτερα ΝΑΙ και στους δύο;


Η συνειδητοποίηση έρχεται με απόλυτη ενστάλαξη σοφίας και αγάπης. Ο τρόπος που το Φως «νικάει» το Σκότος είναι μια μοναδική στη σύλληψή της απόχρωση απλότητας και καλαισθησίας. Όχι, οι πύρινες ρομφαίες των δίκαιων αρχαγγέλων δεν κατασχίζουν τις δυνάμεις του Σκότους. Κι όμως το Φως δεν διαλύει το σκοτάδι… απλά το ζωντανεύει!


Το Κακό, οι φόβοι και οι φοβίες μας παύουν να υπάρχουν χρωματισμένα από την άγνοιά μας, όταν απλά τα αναγνωρίσουμε, τα παρατηρήσουμε και τα φέρουμε στην επιφάνεια, στην φανέρωση. Στη φανέρωση όμως που δεν στιγματίζεται υπό το βάρος της κρίσης και της κριτικής, του φόβου και της απέχθειας, αλλά ούτε και της τιμωρίας!


Στη φανέρωση που λούζεται από το Φως της Αγάπης… ότι ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ακόμα και αυτό που σιχαίνομαι και απεχθάνομαι και φοβάμαι περισσότερο από όλα! Το ΥΠΑΡΧΕΙΝ σε απόλυτο οργασμό aυτεπίγνωσης. Το απόλυτα χαρούμενο Θεϊκό Παιδί που δεν έχει τίποτα να χάσει, χωρίς ενοχές και φόβο, παίζοντας με τα πάντα, γνωρίζοντας ότι όλα είναι φαινόμενα και άρα μη πραγματικά.


Το Φως είναι η αείποτε και απανταχού Αυτεπίγνωση της μοναδικότητας της Συνειδητότητας που αναπαράγεται σε καθένα από μας. Το Σκοτάδι είναι η μήτρα της Δημιουργίας, είναι οτιδήποτε η Συνείδητότητα μπορεί να δημιουργήσει και δεν έχει ακόμη γίνει Φανερό. Από τη στιγμή που Φανερώνεται με την Επίγνωση του Φωτός και αναγνωρίζεται και αυτό ως ΕΙΜΑΙ-ΥΠΑΡΞΗ, τότε η πάλη παύει να υφίσταται, η Σκιά γίνεται Φως, και το Φως γίνεται ιριδίζον και με όλες του τις εκπληκτικές καλειδοσκοπικές αποχρώσεις και σχηματισμούς!


Η Επιλογή της Δράσης (που έχει ενωθεί σε Φως και Σκοτάδι μαζί) μπορεί να γίνεται πλέον βασισμένη συνειδητά, στο Κάλλος, τη Σοφία και την Αγάπη και για την ευημερία όλων των όντων, με την κατανόηση ότι όλα είναι απόλυτα αλληλεξαρτώμενα και συνδεδεμένα. Από τον ερωτικό εναγκαλισμό του Σκότους με το Φως προκύπτει η ελευθερία επιλογής και δημιουργίας του Κάλλους.


Επίλεξε Σοφά!


89 προβολές0 σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων